خواندن جدول جزر و مد

جدول جزر و مد، سالی از دریاست که از پیش محاسبه شده و به پنجره سنجاقش کرده‌اند. اینکه چطور باید آن را خواند، و چه چیزهایی را نمی‌گوید.

نوشتهٔ Ilse Marrow · ۲ دقیقه · خواندن در وب

در پنجرهٔ دفتر بندر، برگه‌ای هست که وضع دریا را برای یک سال کامل پیش‌بینی می‌کند. برای هر روز، زمان دو مدِ بلند و دو مدِ کوتاه را فهرست کرده و گفته است ارتفاع هرکدام چقدر خواهد بود؛ تا دقتِ سانتی‌متر. پیش از آغاز سال چاپش کرده‌اند. تا جایی که کسی می‌تواند بگوید، درست است.

به نظرم این یکی از شگفت‌انگیزترین اسنادی است که یک شهر نگه می‌دارد، و تقریباً هیچ‌کس نمی‌ایستد تا آن را بخواند.

چگونه دریا را پیش‌بینی می‌کنند

جزر و مد هوا نیست؛ حساب و کتاب است. آب بالا و پایین می‌رود چون ماه و خورشید آن را به‌سوی خود می‌کشند و چون این کشش‌ها در چرخه‌هایی تکرار می‌شوند که می‌توان اندازه گرفت: چرخهٔ اصلی که ماه آن را پدید می‌آورد، کمی بیش از دوازده ساعت و بیست‌وپنج دقیقه طول می‌کشد؛ برای همین است که هر روز مدِ بلند حدود پنجاه دقیقه دیرتر از روز قبل می‌رسد.¹ اگر چرخهٔ کوتاه‌تر خورشید، نوسان آهستهٔ مدار ماه و شکل همین ساحل را هم به حساب بیاورید، می‌توانید وضع دریا را برای سال‌ها بعد محاسبه کنید. دفتر، جزر و مدِ فردا را رصد نمی‌کند؛ آن را در جدول پیدا می‌کند.

اینجا جزر و مد کوچک است. در یک روز معمولی، اختلاف میان مدِ بلند و مدِ کوتاه از ارتفاع یک میز آشپزخانه کمتر است و مسافرانی که از کرانه‌های اقیانوسی می‌آیند به آن می‌خندند. اما کوچک بودن به معنای بی‌اهمیت بودن نیست. همین‌قدر آب تعیین می‌کند که آیا پله‌های قدیمی کنار بازار ماهی خشک می‌مانند، آیا قایقی با آبخورِ عمیق می‌تواند از لنگرشگاه بیرون برود، و آیا بچه‌ها می‌توانند تا صخره‌ای بروند که حلقه‌ای آهنی روی آن است.

آنچه نمی‌گوید

جدول سکوتی بزرگ دارد و کسانی که زندگی‌شان به آن وابسته است زود به آن پی می‌برند. جدولی که دریا را پیش‌بینی می‌کند، همان دریایی را که ماه پدید می‌آورد. نمی‌تواند دریایی را پیش‌بینی کند که باد پدید می‌آورد. بادِ نیرومندی از جنوب، آب را به ساحل می‌راند و مدِ بلند بالاتر از آنچه در جدول چاپ شده می‌رسد؛ بادِ سردِ شمال‌شرقی، همان بادی که زمستان از فلات پایین می‌آید، می‌تواند دریا را پس براند و بندر را پایین‌تر از حد انتظار همه به‌جا بگذارد.²

پس جدول را با نگاهی به آسمان می‌خوانند. ماهیگیرانی که ازشان پرسیدم، نه به آن اعتماد می‌کنند و نه نادیده‌اش می‌گیرند. با آن همان‌طور رفتار می‌کنند که با راهنمایی‌های دوستی بسیار خوب: دربارهٔ جاده‌ها درست می‌گوید، دربارهٔ ترافیک نه.

فکر می‌کنم این راه درستِ خواندن بیشتر چیزهای چاپی‌ای است که ادعا می‌کنند آینده را می‌شناسند. حساب و کتاب را بخوانید. بعد از پنجره بیرون را نگاه کنید.