อ่านตารางน้ำขึ้นน้ำลง

ตารางน้ำขึ้นน้ำลงคือปีหนึ่งของท้องทะเลที่คำนวณไว้ล่วงหน้า แล้วนำไปติดไว้ที่หน้าต่าง มาดูกันว่าอ่านอย่างไร และมีอะไรบ้างที่ตารางนี้บอกเราไม่ได้

เขียนโดย Ilse Marrow · 2 นาที · อ่านฉบับนี้บนเว็บ

ที่หน้าต่างของสำนักงานท่าเรือ มีแผ่นกระดาษแผ่นหนึ่งซึ่งพยากรณ์ระดับน้ำทะเลตลอดทั้งปีไว้ล่วงหน้า ในแผ่นนั้นระบุเวลาน้ำขึ้นสูงสองครั้งและน้ำลงต่ำสองครั้งของทุกวัน พร้อมบอกระดับสูงสุดและต่ำสุดของแต่ละครั้งอย่างละเอียดถึงเซนติเมตร พิมพ์ขึ้นก่อนปีจะเริ่มเสียอีก เท่าที่ใครจะรู้ได้ มันก็แม่นยำ

ฉันเห็นว่านี่เป็นเอกสารชวนพิศวงที่สุดชิ้นหนึ่งที่เมืองเก็บรักษาไว้ และแทบไม่มีใครหยุดอ่านมัน

พยากรณ์ระดับน้ำทะเลได้อย่างไร

น้ำขึ้นน้ำลงไม่ใช่สภาพอากาศ แต่เป็นเรื่องของการคำนวณ น้ำทะเลขึ้นและลงเพราะดวงจันทร์กับดวงอาทิตย์ดึงดูดมัน และแรงดึงดูดเหล่านั้นเกิดซ้ำเป็นวัฏจักรที่วัดได้ วัฏจักรหลักซึ่งขับเคลื่อนด้วยดวงจันทร์ใช้เวลานานกว่าสิบสองชั่วโมงยี่สิบห้านาทีอยู่เล็กน้อย นั่นจึงเป็นเหตุให้น้ำขึ้นสูงช้าลงวันละประมาณห้าสิบนาที¹ เมื่อนำวัฏจักรที่เล็กกว่าของดวงอาทิตย์ การโคลงช้า ๆ ของวงโคจรดวงจันทร์ และรูปร่างของชายฝั่งแต่ละแห่งมารวมกัน เราก็คำนวณระดับน้ำทะเลล่วงหน้าไปได้อีกหลายปี สำนักงานไม่ได้ออกไปสังเกตน้ำขึ้นน้ำลงของวันพรุ่งนี้ แค่เปิดตารางดูก็พอ

ที่นี่ น้ำขึ้นน้ำลงไม่มากนัก ในวันธรรมดา ระดับน้ำขึ้นสูงกับน้ำลงต่ำต่างกันไม่ถึงความสูงของโต๊ะกินข้าว และผู้มาเยือนจากชายฝั่งมหาสมุทรก็หัวเราะเยาะ แต่สิ่งเล็กน้อยไม่ได้แปลว่าไม่สำคัญ น้ำที่ต่างกันเพียงเท่าโต๊ะตัวนั้นเป็นตัวกำหนดว่าบันไดเก่าข้างตลาดปลาจะแห้งพอให้เดินลงไปหรือไม่ เรือที่มีกระดูกงูลึกจะออกจากที่จอดได้หรือเปล่า และเด็ก ๆ จะเดินไปถึงโขดหินที่มีห่วงเหล็กอยู่บนนั้นได้ไหม

สิ่งที่ตารางไม่ได้บอก

ตารางมีสิ่งหนึ่งที่ไม่เคยบอก และคนที่ใช้ชีวิตผูกพันกับมันก็เรียนรู้เรื่องนี้ตั้งแต่เนิ่น ๆ มันพยากรณ์ระดับน้ำทะเลที่เกิดจากแรงดึงดูดของดวงจันทร์ได้ แต่พยากรณ์ระดับน้ำทะเลที่เกิดจากลมไม่ได้ ลมแรงจากทิศใต้จะดันน้ำเข้าหาฝั่ง ทำให้น้ำขึ้นสูงกว่าที่พิมพ์ไว้ ส่วนลมหนาวจากทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งพัดลงมาจากที่ราบสูงในฤดูหนาว อาจพัดน้ำทะเลออกไปจนระดับน้ำในท่าเรือต่ำกว่าที่ใครคาดไว้²

เพราะฉะนั้น เวลาอ่านตารางจึงต้องเหลือบมองท้องฟ้าด้วย ชาวประมงที่ฉันถามไม่ได้เชื่อมันหมดใจ และก็ไม่ได้มองข้ามมันเสียทีเดียว พวกเขาปฏิบัติต่อมันเหมือนคำบอกทางจากเพื่อนสนิทที่แสนดีคนหนึ่ง—บอกเส้นทางได้ถูกต้อง แต่บอกสภาพการจราจรไม่ได้

ฉันคิดว่านั่นเป็นวิธีที่ถูกต้องในการอ่านสิ่งพิมพ์ส่วนใหญ่ที่อ้างว่ารู้อนาคต อ่านตัวเลขคำนวณให้เข้าใจ แล้วค่อยมองออกไปนอกหน้าต่าง